Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Η Καλέσο !



Η ΚΑΛΕΣΟ

Κύριε-κύριε,μπορώ να βγω έξω ; είπε ο μαθητής.
Μάλιστα παιδί μου ,απαντά ο δάσκαλος.
Ο μικρός μαθητής της δευτέρας δημοτικού,δρασκέλισε το κατώφλι της πόρτας του σχολείου και βρέθηκε έξω στην αυλή.
Το είχε σκεφτεί πολύ καλά από πριν. Από το πρωί τριγύριζε στο μυαλό του η ιδέα ,πως να βρει δικαιολογία να φύγει από το σχολείο.Ανυπομονούσε να πάει στο κοπάδι του πατέρα του,για να δει αν γέννησε η αγαπημένη του προβατίνα ,η Καλέσο.
Από το πρωί είχε ακούσει τον πατέρα του να λέει '' Γυναίκα,μάλλον σήμερα πρόκειται να γεννήσει η Καλέσο,η προβατίνα του Μιχαλάκη.Πρέπει να την προσέξω,επειδή πρώτη φορά γίνεται μητέρα και ίσως χρειαστεί την βοήθειά μου''.
Από εκείνη τη στιγμή το μυαλό του Μιχαλάκη ήταν στο κοπάδι και στο αγαπημένο του πρόβατο.Καλό και άγιο το σχολείο αλλά και η Καλέσο....έπρεπε να πάει κοντά της.
Δίστασε για μια στιγμή αλλά....το βάδισμά του άρχισε να γίνεται πιο γρήγορο και να το διαδέχεται το τρέξιμο.Τρέχει-τρέχει να προλάβει να δει τι έγινε !
Το κοπάδι βρίσκεται έξω από το χωριό,στο χωράφι που λέγεται μισοκατάραχο.Μισό κομμάτι γης ,σαν λωρίδα.Είναι το αγαπημένο μέρος του Μιχαλάκη,σωστός παράδεισος είναι εκεί.
Πεύκα,πολλές ελιές-καρυδιές-αχλαδιές-ροδιές.Εκεί ζει και το κοπάδι του πατέρα.Εκατό πρόβατα και μέσα σ'αυτά το πιο ξεχωριστό-η Καλέσο και τα σκυλιά ο Νταβέλης κι ο Δερβίσης οι φύλακες του κοπαδιού.
Ο δρόμος που χωρίζει πια το Μιχαλάκη από το κοπάδι είναι λίγος.Κοντοστέκεται.Και αν στο κοπάδι είναι και ο πατέρας;πως θα δικαιολογηθεί που δεν είναι στο σχολείο ; Η παιδική ψυχή βρίσκεται πάλι σε δίλημμα. Όχι-όχι,δεν γίνεται να γυρίσει πίσω.Λαχταρά,θέλει να πάει να δει.
Το τρέξιμο ξαναρχίζει,επιτέλους φτάνει.Νά το το κοπάδι,να και η καλέσο ξεκομμένη από το κοπάδι και ο πατέρας.
Μα τι κάνει ο πατέρας στην καλέσο ; Τα παιδικά μάτια κοιτούν-κοιτούν,δεν ξέρουν ακριβώς τι βλέπουν.
Ο πατέρας γυρίζει και του ρίχνει μια βιαστική ματιά και γυρνά πάλι προς την καλέσο.Την βοηθά να γεννήσει το μωρό της.Ένα βέλασμα ακούγεται...''μπεεε'' είναι το νεογέννητο αρνάκι που ήρθε στον κόσμο.Τα παιδικά μάτια ανοίγουν ορθάνοιχτα.Πρώτη φορά βλέπουν κάτι τέτοιο,κάτι τόσο ξεχωριστό !Είναι θηλυκό λέει ο πατέρας και αφήνει το μικρό αρνάκι κάτω.Ο Μιχαλάκης πλησιάζει ,χα'ι'δεύει την Καλέσο τρυφερά.Αισθάνεται μια ανακούφιση. Ο πατέρας λέει ''Μιχαλάκη,άσε την Καλέσο να περιποιηθεί το μωρό της'' 
'' Μα πως πατέρα ;''
''Έλα και θα δεις !''
Ο Μιχαλάκης πηγαίνει δίπλα στον πατέρα και κοιτά για άλλη μια φορά σαστισμένος.
Πόσο τρυφερή είναι η Καλέσο με το μωρό της ! Το βελάζει τρυφερά ,το γλύφει και απαλά το σπρώχνει να πάει να πιει από το γάλα της και εκείνο δείχνει ευτυχισμένο !Κουνάει την ουρίτσα του και λευκός αφρός έχει δημιουργηθεί στις άκρες του στόματός του καθώς λαίμαργα ρουφάει το γάλα της μαμάς του.
'' Πατέρα,είναι πολύ όμορφο το αρνάκι'' λέει ο Μιχαλάκης.Τι όνομα να του χαρίσουμε ;
'' Δεν ξέρω παιδί μου'' λέει ο πατέρας.Διάλεξε εσύ ένα.
'' Να το πούμε...να το πούμε...Μπελισούλα ; ναι-ναι ,αυτό το όνομα του ταιριάζει !''
-'' Ναι ! συμφωνεί ο πατέρας,έτσι νομίζω κι εγώ.
Έλα να καθήσουμε κάτω από τον ίσκιο της αχλαδιάς. Η Καλέσο και η Μπελισούλα δεν μας χρειάζονται τώρα.
Πατέρας και γιος κάθονται και κοιτάζουν το κοπάδι που βόσκει ,την Καλέσο με το μωρό της. Ο Νταβέλης και ο Δερβίσης ,τα δύο τσομπανόσκυλα,πλησιάζουν κι αυτά.
'' Πατέρα,λέει ο Μιχαλάκης ,ξέρεις έφυγα από το σχολείο για να έρθω εδώ !'' 
- '' Το ξέρω Μιχαλάκη !'' λέει ο πατέρας. Αύριο,αφού ζητήσεις συγνώμη από τον δάσκαλό σου ,ελπίζω να τους πεις ,για ότι ξεχωριστό είδες σήμερα.
-'' Ναι πατέρα'' λέει με ανακούφιση ο μικρός μαθητής ,γέρνοντας χαρούμενος στον ώμο του πατέρα του.

Διονυσακοπούλου Ιωάννα 



( Η ζωγραφιά της νηπιαγωγού Βιβή Γαλάνη )  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου